لحظه هاي دوست داشتني عشق

عید همتون مبارک باشه برای تمام شما آرزوهای خوب دارم

دوستان عزیز اگه فضولی نباشه دوست دارم اسم بلوتوث موبایلتونو بدونم اسم بلوتوث موبایل خودم

هست (خدایا دوستت دارم) یا حق

اگر عشق نبود چگونه می توانستم بنويسم که رازقی از عشق شکفت و شقايق از عشق در خاک خفت . . .

کوه با عشق سر برافراشت و دريا از عشق قطره قطره به هم پيوست . . .
عشق بر نگاهم رنگ مهربانی زد . . .

با عشق بود که پيچکی شدم به ساقه های بلند هستی . . .
و اين عشق شور رسيدن را در سينه ام پروراند که فقط به تو بينديشم . . .

در آسمان
دو چيز افسونم می کند
آبی بی کران
و خدا
آن را می بينم
و می دانم که نيست
او را نمی بينم
و می دانم که هست

واهه آرمن

دل مي سپرم به چشمات پنجره ي چشمـــات...

چشمه نوره تو کــــوچه هـاي قلـــــبم همیشه

در عبوره...
پـــــــل مي زنم به قلبت
از راه رنـــگـــين کمــــون
رو جـــــاده مــي نويسم
هميشــــــه با من بمون

واين منم مردي تنها در آستانه ي فصلي سرد...

سکوت را دوست دارم بخاطر ابهت بی پایانش . فریاد را

میپرستم بخاطر انتقام گمگشته.درعصیانش. فردا را

دوست دارم بخاطر غلبه اش برفلک کجمدار . پاییزرا

میپرستم بخاطر عدم احتیاج عدم اعتنایش به بهار .

خورشید را دوست دارم بخاطر وسعت روحش که شب

ناپدید میشود تاماه فراموش کند حقیقت تلخی را که ازاو نور می گیرد

رفتم مراببخش و مگو او وفا نداشت
راهي به جز گريز برايم نمانده بود
اين عشق آتشين پر از درد و بي اميد
در وادي گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که داغ بوسه پر حسرت تو را
با آبهاي ديده ز لب شستشو دهم
رفتم که نا تمام بمانم در اين سرود
رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

رفتم مگو مگو که چرا رفت، ننگ بود
عشق من و نياز تو و سوز و ساز ما
از پرده خموشي وظلمت چو نور صبح
بيرون فتاده بود به يک باره راز ما

رفتم که گم شوم چو يکي قطره اشک گرم
در لابلاي دامن شبرنگ زندگي
رفتم که در سياهي يک گور بي نشان
فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگي

من از دو چشم روشن و گريان گريختم
از خنده هاي وحشي طوفان گريختم
از بستر وصال به آغوش سرد هجر
آزرده از ملامت وجدان گريختم

اي سينه در حرارت سوزان خود بسوز
ديگر سراغ شعله آتش ز من مگير
ميخواستم که شعله شوم سرکشي کنم
مرغي شدم به کنج قفس خسته و اسير

روحي مشوشم که شبي بي خبر ز خويش
در دامن سکوت به تلخي گريستم
نالان ز کرده ها و پشيمان ز گفته ها
ديدم که لايق تو و عشق تو نيستم

تویی نازنینم......صمیمی ترینم.............

عجب شاخه گلها به پایم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرینی

که صورت گری را نبود این چنینی

پری زاد عشق و محاسا کشیدی

که خدا را به شور تماشا کشیدی .

.

..

...

....

تو دونسته بودی چه خوش باورم من

شکفتی وگفتی از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بی تاب

تا گفتم دلت کو تو گفتی که دریا

قسم خوردی بر ماه که عاشق ترینی

تو یه جمع عاشق تو صادق ترینی

همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت

به خود گفتم ای وای .....

مبادا دروغ گفت.

.

..

...

....

گذشت روزگاری از اون لحظه ناب

که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم

تو هر شام مهتاب به یادت شکستم

تو از این شکستن خبر داری یا نه؟

هنوز شور عشق رو به سر داری یا نه؟

.

..

...

....

هنوزم تو شبهات اگه ماه رو داری

من اون ماه رو دادم به تو یادگاری

براي روز ميلاد تن من،
نمي خوام پيرهن شادي بپوشي
به رسم عادت ديرينه حتي،
برايم جام سرمستي بنوشي
براي روز ميلادم اگر تو،
به فکر هديه اي ارزنده هستي
منو با خود ببر تا اوج خواستن،
بگو با من که با من زنده هستي
که من بي تو نه آغازم نه پايان،
تويي آغاز روز بودن من
نذار پايان اين احساس شيرين،
بشه بي تو غم فرسودن من
نمي خوام از گلهاي سرخابي،
برايم تاج خوشبختي بياري
به ارزشهاي ايثار محبت،
به پايم اشک خوشحالي بباري
بذار از داغي دستهاي تنها،
بگيره هرم گرما بستر من
بذار با تو بسوزه جسم خستم،
ببيني آتش و خاکستر من
اي تنها نياز زنده موندن،
بکش دست نوازش بر سر من
به تن کن پيرهني رنگ محبت،
اگه خواستي بيايي ديدن من
که من بي تو نه آغازم نه پايان،
تويي آغاز روز بودن من
نذار پايان اين احساس شيرين،
بشه بي تو غم فرسودن من

.
.
.